Lachen
en tranen
Huizen
zijn (meestal) unieke plekken die een
eigen leven leiden. Het ‘huis van
gisteravond’ was al een keer eerder het
toneel geweest van een Live in the Living
Room, maar toen ging het oven-alarm van
host Jonathan niet zomaar spontaan af
tijdens een optreden. Rutger van Mourik
van Flemming kwam er net lekker in toen
zijn liedje Hope vergezeld werd door een
vrolijk piepen, dat qua toonhoogte bijna
in het akkoordenschema bleek te passen.
Toen Jonathan het juiste uit-knopje had
gevonden, hervond iedereen de voor Live in
the Living Room zo kenmerkende aandacht en
concentratie.
Het
was tevens één van de grappigste
momenten van al weer een bijzonder
geslaagde (en zeer goed bezochte) Live in
the Living Room-aflevering. Nadat Rutger
met ingetogen poppy kwaliteitsliedjes van
best lieflijke aard en een overtuigende
cover van Nick Drake’s Things
Behind the Sun op klinkende wijze
revanche had genomen op de brutale oven,
kwam ook zangeres/gitariste Marijn
Wijnands op de proppen met hilarische
momenten. De lach en de traan versmolten
daarbij haast vlekkeloos. De traan zat
vooral in de indringende liedjes. De lach
in de droogkomische presentatie.
Tevergeefs op zoek naar een tampon in de
wc was Marijn bijvoorbeeld tot de
conclusie gekomen dat Jonathan wel
vrijgezel moest zijn. Jonathan diende haar
van scherpe repliek. Iedereen lachen. Met
haar opmerking dat er zo veel mooie
vrouwen aanwezig waren, zette Marijn
vervolgens de hele meute weer op het
verkeerde been. “En dit liedje gaat over
sterven”, vervolgde zij virtuoos, om de
luisteraars daarop weer te overweldigen
met kwetsbare vijf sterren-melancholie in
een country-achtige verpakking.
Tijdens
het optreden van Marien Dorleijn viel er
niet opvallend veel te lachen. Genieten
geblazen was het wel, want de
zanger/gitarist van Moss heeft een
prachtig intense stem en liedjes waar de
zanger van het Engelse bandje Travis een
moord voor zou doen. Gek genoeg waren het
twee songs die tot Dorleijn’s
singer-songwriter-oeuvre behoren die er
qua intensiteit uit sprongen: Previously
Unreleased en het intrigerende Butterfly.
Indrukwekkend.
Dit
was weer zo’n topavond. In een huiskamer
die zijn gelijke niet kent en met een host
van allure. En waar alle vijftig
aanwezigen blij en vervuld waren.