Haagse gitaren zorgen voor kampvuursfeer

Een echte Haagse aflevering van Live in the Livingroom. Decor: een huiskamer in een Haags hofje middenin het centrum. Ook de artiesten zijn puur Haags en hebben ieder hun eigen wortels in die mooie stad achter de duinen. Waarom het publiek dan ook niet in groten getale is toegestroomd, blijft een raadsel. Vakantie? North Sea Jazz? De Parade? Maar dat ze iets bijzonders gemist hebben, weten alleen degenen die er wel waren.

Arie Spaans bijt het spits af. Samen met Naked-bandlid Bram Buschman speelt hij wat oud en nieuw materiaal. Twee akoestische gitaren; het publiek er rondom heen gesitueerd. Ogen dicht en je zit op het Scheveningse strand; de thuishaven van Spaans. Hij zingt er zelfs een liedje over, getiteld Sweet Memories. De aanwezigen dromen gewillig mee met de lekker in het gehoor liggende liedjes van deze ervaren zanger/muzikant. Onlangs bood hij op Parkpop nog vele handtekeningen aan aan de Haagse gemeenteraad voor het opzetten van een Haags Popmuseum. Zelf zou hij daar zeker een prominente plaats krijgen. Zijn liedjes fluisteren de invloeden van The Beatles en roepen een sfeer op van eenvoud en melancholie.

De volgende die aantreedt is Dez. In tegenstelling tot Arie, timmert zij nog maar kort aan de weg en zeker niet zonder succes. In New York heeft zij al enkele keren opgetreden en binnenkort wordt daar een vervolg aan gegeven. Haar jazzy stemgeluid en lounge-like melodieën, brengen het publiek in vervoering. Van muisstil fluisterend tot krachtig uithalend; Dez heeft het in huis. Ze speelt zelfs een ode aan alle muzikanten en een prachtig liedje over New York met daarin opgesloten de wezenlijke vraag: “What are you looking for?”

Henk Koorn, frontman van Hallo Venray speelt hier op in. Zijn eerste song is, naar eigen zeggen,  geïnspireerd door Dez en gaat over een rockstar. Naar verwachting komt in oktober het nieuwe album van Hallo Venray uit bij het label Excelsior. Henk speelt vanavond veel nieuw materiaal, maar hij begint met een oudje. Arie Spaans begeleidt hem daarbij. Vlekkeloos verloopt dit niet, maar het spontane initiatief verdient veel lof. De overige nummers speelt hij solo, samen met zijn akoestische gitaar. Mooi ingetogen en soms hartverscheurend eerlijk. Ook enkele covers van Neil Young komen voorbij. Kampvuursfeerverhogend…